در بخشهایی از این نامه آمده است: رژیم صهیونیستی و آمریکا در ادامه سیاستهای خصمانه و تجاوزات نظامی خود علیه جمهوری اسلامی ایران و زیرساختهای حیاتی و غیرنظامی آن، در دو نوبت یکی در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۴۰۴ و دیگری در ۲۷ اسفند ۱۴۰۴، جنایات دیگری را مرتکب شدند.
متأسفانه، این حملات با استفاده از حریم هوایی و فضای برخی کشورهای همسایه انجام شده است که نشاندهنده پیچیدگی ابعاد امنیتی این تجاوز و لزوم مسئولیتپذیری دولتهای منطقه در قبال اقدامات تجاوزکارانه صورتگرفته از خاک یا حریم آنهاست.
این حملات نه تنها منجر به نابودی بخش قابل توجهی از تجهیزات و تأسیسات راهبردی صنایع نفت و گاز ایران و وارد آوردن میلیاردها دلار خسارت و تبعات شد، بلکه پیامدهای فاجعهبار انسانی و زیستمحیطی زیر را نیز به دنبال داشته است.
جمهوری اسلامی ایران هرگز آغازگر هیج تجاوزی نبوده و خواستار تشدید تنش در منطقه نیست. اما، همدستی و بیعملی برخی از کشورهای منطقه در قبال استفاده متجاوزان از حریم خود، و همچنین سکوت تأسفبار مجامع بینالمللی در محکومیت این جنایات، به رژیم صهیونیستی و آمریکا جرأت داده است تا با تصور مصونیت از پیامدهای قانونی و بینالمللی، به جنایتهای خود در دامنهای وسیعتر ادامه دهند.
انتظار میرود سازمان ملل متحد بهعنوان عالیترین نهاد حافظ صلح و امنیت بینالمللی، موضعی قاطع و صریح در محکومیت این تجاوز اتخاذ کرده و اقدامهای مؤثری برای توقف فوری حملات، جبران خسارات وارده، و بازدارندگی از تکرار این فجایع به عمل آورد.