«فارس» تولید را با سودآوری تنظیم می‌کند؛ از بازگشت آپادانا تا تغییر مسیر اتیلن

تغییر شرایط بازار و افزایش هزینه‌های لجستیکی، هلدینگ خلیج فارس را به سمت بازتنظیم آرایش تولید و فروش محصولات سوق داده است؛ رویکردی که در آن سودآوری هر محصول و واحد تولیدی، بیش از حجم تولید مورد توجه قرار می‌گیرد.

به گزارش خبرگزاری پتروانرژی، تقی صانعی، معاون راهبری تولید و زنجیره تأمین هلدینگ خلیج فارس، در مجمع عمومی این هلدینگ از تغییر رویکرد «فارس» در مدیریت تولید خبر داد و گفت تصمیم‌گیری درباره ادامه فعالیت واحدها، میزان تولید و نحوه فروش محصولات بر اساس شرایط روز بازار، قیمت‌ها، هزینه خوراک و هزینه‌های حمل‌ونقل انجام می‌شود.

به گفته صانعی، هلدینگ خلیج فارس با استفاده از نرم‌افزارهای پایش سودآوری، عملکرد شرکت‌های زیرمجموعه را به‌صورت مستمر رصد می‌کند تا مشخص شود تولید هر محصول در شرایط موجود چه میزان ارزش اقتصادی برای مجموعه ایجاد می‌کند.

یکی از نتایج این رویکرد، ازسرگیری فعالیت پتروشیمی آپادانا بوده است. این مجتمع که به دلیل مشکلات فنی و شرایط نامناسب اقتصادی تولید متانول برای حدود پنج تا شش ماه از مدار خارج شده بود، حدود دو هفته پیش فعالیت خود را از سر گرفته است.

صانعی افزایش قیمت جهانی متانول پس از جنگ را یکی از عوامل تغییر معادله اقتصادی تولید در آپادانا عنوان کرد و گفت با تغییر شرایط بازار، ادامه فعالیت این مجتمع بار دیگر از نظر اقتصادی توجیه‌پذیر شده است.

معاون راهبری تولید و زنجیره تأمین هلدینگ خلیج فارس همچنین از تغییر مسیر فروش اتیلن تولیدی پتروشیمی‌های گچساران و بندرامام خبر داد.

بر اساس توضیحات صانعی، با توجه به قیمت‌های فعلی بازار و افزایش هزینه حمل‌ونقل دریایی، صادرات اتیلن مازاد این دو مجتمع در شرایط کنونی صرفه اقتصادی ندارد و به همین دلیل فروش داخلی جایگزین صادرات شده است.

پتروشیمی گچساران تا زمان راه‌اندازی واحدهای پلیمری خود، اتیلن تولیدی را در اختیار سه مشتری داخلی قرار می‌دهد. در پتروشیمی بندرامام نیز بخشی از اتیلن تولیدی برای تأمین نیاز واحدهای پایین‌دستی HDPE و LDPE مصرف می‌شود.

این تغییر مسیر البته به معنای کاهش سودآوری نیست؛ چراکه به گفته صانعی، در شرایط فعلی فروش داخلی اتیلن می‌تواند با حذف هزینه‌های صادرات و حمل دریایی، بازده اقتصادی بهتری برای گچساران و بندرامام ایجاد کند.

در بخش دیگری از برنامه بازآرایی زنجیره تولید، بخشی از خوراک پارازایلین پتروشیمی شهید تندگویان و بنزن پتروشیمی پارس به واحدهای ریفورمیت پتروشیمی‌های بوعلی سینا و نوری اختصاص یافته است.

هدف از این تغییر، استفاده از خوراک در بخش‌هایی عنوان شده که در شرایط فعلی بازده اقتصادی بیشتری دارند.

همچنین برای پتروشیمی شهید تندگویان و پتروشیمی پارس، تأمین بخشی از خوراک مورد نیاز از طریق واردات PTA و بنزن در دستور کار قرار گرفته است.

صانعی با اشاره به وضعیت تولید PET در پتروشیمی شهید تندگویان گفت ظرفیت تولید این مجتمع در شرایط فعلی به حدود ۵۰ درصد رسیده و تغییر آرایش تولید میان تندگویان و بوعلی سینا می‌تواند بیش از پنج هزار میلیارد تومان سود برای مجموعه ایجاد کند.

به گفته او، برای راه‌اندازی خط دوم تندگویان نیز واردات PTA با خوراک وارداتی و قیمت تلفیقی در حال پیگیری است.

تأمین خوراک واحد استایرن‌مونومر پتروشیمی پارس نیز در چارچوب همین سیاست در حال بازتنظیم است.

بر اساس توضیحات صانعی، حدود ۷۰ درصد بنزن مورد نیاز این واحد از داخل تأمین می‌شود و برای تأمین ۳۰ درصد باقی‌مانده، واردات حدود ۹۰ هزار تن بنزن در دست اقدام قرار گرفته است.

به گفته وی، تأمین کامل بنزن مورد نیاز پارس از منابع داخلی می‌تواند بر میزان خوراک در دسترس پتروشیمی‌های بوعلی سینا و نوری اثر بگذارد؛ از این رو، واردات بخشی از بنزن با هدف حفظ تولید اقتصادی در زنجیره هلدینگ دنبال می‌شود.

معاون راهبری تولید و زنجیره تأمین هلدینگ خلیج فارس همچنین از تدوین برنامه تاب‌آوری برای پنج واحد صادرات‌محور از مجموع ۱۹ واحد تولیدی این مجموعه خبر داد.

بر اساس این برنامه، در صورت توقف کامل صادرات نیز برای ادامه فعالیت واحدها سناریوی تولید تعریف شده است. در این شرایط ممکن است ظرفیت برخی مجتمع‌ها افزایش یابد و در مقابل، تولید در برخی واحدهای دیگر کاهش پیدا کند.

صانعی جزئیات این سناریو را به دلیل ملاحظات امنیتی اعلام نکرد، اما تأکید کرد برنامه‌ریزی برای شرایط اختلال در صادرات با هدف حفظ تولید و کاهش اثر شوک‌های بازار و لجستیک انجام شده است.

مجموع تصمیم‌های اعلام‌شده در مجمع «فارس» نشان می‌دهد سیاست مدیریت تولید در هلدینگ خلیج فارس در حال حرکت به سمت تخصیص بهینه خوراک و تمرکز بیشتر بر بازده اقتصادی است.

در این چارچوب، افزایش تولید به‌تنهایی معیار تصمیم‌گیری نیست و عواملی مانند قیمت محصول، هزینه خوراک، هزینه حمل‌ونقل، بازار مقصد و سودآوری نهایی در تعیین مسیر تولید و فروش محصولات نقش دارند.

بر همین اساس، بازگشت آپادانا به مدار تولید، جایگزینی بازار داخلی با صادرات برای اتیلن گچساران و بندرامام و تغییر مسیر بخشی از خوراک میان مجتمع‌های هلدینگ، نمونه‌هایی از این رویکرد جدید در مدیریت زنجیره تولید «فارس» به شمار می‌روند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *