به گزارش خبرگزاری پتروانرژی، مجتبی بخشیپور با اشاره به پیگیریهای انجامشده برای تعیین تکلیف طرح پتروشیمی اسلامآباد غرب اظهار کرد: ازسرگیری این پروژه نتیجه پیگیریهای مستمر و بررسیهای کارشناسی در سطح وزارت نفت، شرکت ملی صنایع پتروشیمی و مسئولان استانی است.
وی افزود: طرح GTPP اسلامآباد غرب با ظرفیت نهایی حدود ۹۶۰ هزار تن محصول در سال، از طرحهای مهم صنعتی غرب کشور به شمار میرود و نخستین تجربه صنعتی تبدیل گاز طبیعی به پلیپروپیلن با استفاده از دانش فنی بومی شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی محسوب میشود.
نماینده مردم اسلامآباد غرب در مجلس ادامه داد: این طرح از سال ۱۳۹۸ وارد مرحله اجرایی شد و پیش از توقف، پیشرفت فیزیکی قابل توجهی داشت و سرمایهگذاری قابل ملاحظهای برای آن انجام شده بود.
بخشیپور با اشاره به پیامدهای توقف پروژه گفت: توقف طرح در شرایط جنگی اخیر و تأخیرهای انباشته، علاوه بر ایجاد هزینههای نگهداری و استهلاک تجهیزات، موجب قفل شدن سرمایه و از دست رفتن فرصت تولید شده بود؛ بنابراین تعیین تکلیف پروژه و استفاده از سرمایهگذاریهای انجامشده یک ضرورت اقتصادی و اجرایی بود.
وی با بیان اینکه ادامه فعالیت طرح پس از بررسی مجدد شرایط اقتصادی و اجرایی امکانپذیر تشخیص داده شده است، گفت: در بازنگری انجامشده، استفاده حداکثری از تجهیزات و زیرساختهای موجود، کاهش هزینههای غیرضروری و تکمیل مرحلهای واحدها با هدف دستیابی سریعتر به تولید مورد توجه قرار گرفته است.
عضو هیئترئیسه مجلس شورای اسلامی اضافه کرد: طرحی با این ابعاد باید متناسب با شرایط روز از جمله قیمت خوراک، نرخ ارز، هزینه سرمایه، زمانبندی اجرای پروژه و وضعیت بازار مورد ارزیابی قرار گیرد و بررسیهای بهروزشده نشان داده است که با اجرای مرحلهای و مدیریت منابع، ادامه مسیر پروژه قابل دفاع است.
بخشیپور از حمایت وزیر نفت و پیگیری سرپرست شرکت ملی صنایع پتروشیمی برای فراهم شدن زمینه ازسرگیری پروژه قدردانی کرد و افزود: همراهی مسئولان استانی نیز در پیگیری این موضوع مؤثر بوده است.
وی یکی از مهمترین آثار ازسرگیری پروژه را در حوزه اشتغال دانست و گفت: در پی توقف طرح و شرایط جنگی، تعدادی از کارکنان و کارگران پروژه تعدیل شدند که بخش قابل توجهی از آنها نیروهای جوان و بومی منطقه بودند.
نماینده اسلامآباد غرب در مجلس افزود: فعال شدن دوباره پروژه میتواند زمینه بازگشت بخشی از این نیروها به کار را فراهم کند و از این منظر، آثار طرح تنها به حوزه تولید و صنعت محدود نمیشود و میتواند در رونق اقتصادی و ثبات اجتماعی منطقه نیز اثرگذار باشد.
بخشیپور با اشاره به نقدهای مطرحشده درباره مکانیابی، خوراک، آب، بازار محصولات و توجیه اقتصادی پروژه گفت: نقدهای کارشناسی باید مورد توجه قرار گیرد، اما شرایط فعلی با زمان تعریف اولیه طرح متفاوت است.
وی ادامه داد: امروز با پروژهای مواجه نیستیم که بخواهد از نقطه صفر آغاز شود؛ بخشی از سرمایهگذاری انجام شده و زیرساختها، تجهیزات و پیشرفت فیزیکی قابل توجهی وجود دارد. بنابراین باید میان تکمیل و مدیریت یک سرمایهگذاری موجود و پذیرش هزینههای ناشی از رها شدن آن تصمیمگیری کرد.
بخشیپور تأکید کرد: ادامه پروژه باید با انضباط مالی، کنترل هزینهها، نظارت مستمر، رعایت الزامات فنی و زیستمحیطی و استفاده از ظرفیت نیروهای بومی انجام شود.
وی همچنین ابراز امیدواری کرد در مراحل بعدی، با توسعه صنایع پاییندستی پلیپروپیلن، زمینه ایجاد ارزش افزوده بیشتر و اشتغال پایدار در منطقه فراهم شود.