به گزارش پترو انرژی، ثبت بیش از ۱۰۰ هزار میلیارد تومان درآمد فروش در صورت‌های مالی ۱۲ ماهه منتهی به اسفند ۱۴۰۴ پتروشیمی جم، در نگاه اول می‌تواند نشانه‌ای از عملکردی قدرتمند برای پتروشیمی جم باشد. اما وقتی همین ارقام در کنار سود خالص حدود ۱۰ هزار میلیارد تومانی قرار می‌گیرد، پرسش مهمی برای سهامداران ایجاد می‌شود؛ چگونه شرکتی با چنین سطحی از درآمد، سودی به‌مراتب کمتر از برخی رقبای هم‌تراز خود ثبت کرده است؟

در حالی که پتروشیمی جم از مرز ۱۰۰ هزار میلیارد تومان فروش عبور کرده، یکی از شرکت‌های هم‌گروه صنعت پتروشیمی با درآمدی کمتر از ۹۰ هزار میلیارد تومان، سود خالصی در حدود ۲۲ هزار میلیارد تومان در سامانه کدال منتشر کرده است. این یعنی شرکتی با فروش کمتر، بیش از دو برابر سود خالص ایجاد کرده؛ موضوعی که نشان می‌دهد حجم فروش، به‌تنهایی معیار مناسبی برای ارزیابی عملکرد نیست.

این اختلاف قابل توجه، بیش از هر چیز، پرسش‌هایی درباره ساختار هزینه‌ها، حاشیه سود، بهره‌وری عملیاتی و کیفیت مدیریت منابع در پتروشیمی جم ایجاد می‌کند. اگر افزایش فروش نتواند به افزایش متناسب سود منجر شود، بخش قابل توجهی از درآمد در هزینه‌های تولید، هزینه‌های عملیاتی، مالی یا سایر هزینه‌ها از بین رفته است؛ مسئله‌ای که نیازمند شفاف‌سازی دقیق از سوی مدیریت شرکت است.

برای سهامداران، آنچه اهمیت دارد رقم فروش نیست، بلکه میزان ارزشی است که از این فروش به سود خالص تبدیل می‌شود.

بازار سرمایه امروز بیش از هر زمان دیگری به کیفیت سود توجه می‌کند، نه صرفاً بزرگی درآمد. فروش ۱۰۰ هزار میلیارد تومانی زمانی برای سهامداران ارزشمند است که بتواند به سودی متناسب و پایدار تبدیل شود. در غیر این صورت، بزرگ بودن رقم فروش، بدون سودآوری قابل قبول، نمی‌تواند معیار موفقیت یک بنگاه اقتصادی باشد.